دكتر ريشتر و دكتر برايت در بدو ورود به ايران در نشستي با خبرنگاران در محل هتل استقلال به سوالاتشان پاسخ دادند.

مطالبي در مورد ساختار نيروگاه هاي اتمي جهان و نيز شرح مختصري درباره طرز غني سازي اورانيوم و يا سنتز عنصر پلوتونيوم:

برحسب نظريه اتمي عنصر عبارت است از يك جسم خالص ساده كه با روش هاي شيميايي نمي توان آن را تفكيك كرد. از تركيب عناصر با يكديگر، اجسام مركب به وجود مي آيند. تعداد عناصر شناخته شده در طبيعت حدود 92عنصر است.

هيدروژن اولين و ساده ترين عنصر است و پس از آن هليم، كربن، ازت، اكسيژن و... فلزات روي، مس، آهن، نيكل و... و بالاخره آخرين عنصر طبيعي به شماره 92، عنصر اورانيوم است. بشر توانسته است به طور مصنوعي و به كمك واكنش هاي هسته اي در راكتورهاي اتمي و يا به كمك شتاب دهنده هاي قوي بيش از 20 عنصر ديگر بسازد كه تمام آن ها ناپايدارند و عمر كوتاه دارند و به سرعت با انتشار پرتوهايي تخريب مي شوند. اتم هاي يك عنصر از اجتماع ذرات بنيادي به نام پرتون، نوترون و الكترون تشكيل يافته  اند. پروتون بار مثبت و الكترون بار منفي و نوترون فاقد بار است.

تعداد پروتون ها، نام و محل قرار گرفتن عنصر را در جدول تناوبي (جدول مندليف) مشخص مي كند. اتم هيدروژن يك پروتون دارد و در خانه شماره ۱ جدول و اتم هليم در خانه شماره ۲، اتم سديم در خانه شماره ۱۱ و... و اتم اورانيوم در خانه شماره 92 قرار دارد. يعني داراي 92 پروتون است.

 

ايزوتوپ هاي اورانيوم

 

تعداد نوترون ها در اتم هاي مختلف يك عنصر همواره يكسان نيست كه براي مشخص كردن آنها از كلمه ايزوتوپ  استفاده مي شود.

بنابراين اتم هاي مختلف يك عنصر را ايزوتوپ مي گويند. مثلاً عنصر هيدروژن سه ايزوتوپ دارد: هيدروژن معمولي كه فقط يك پروتون دارد و فاقد نوترون است؛ هيدروژن سنگين يك پروتون و يك نوترون دارد كه به آن دوتريم گويند و نهايتاً تريتيم كه از دو نوترون و يك پروتون تشكيل شده و ناپايدار است و طي زمان تجزيه مي شود.

ايزوتوپ سنگين هيدروژن يعني دوتريم در نيروگاه هاي اتمي كاربرد دارد و از الكتروليز آب به دست مي آيد. در جنگ دوم جهاني آلماني ها براي ساختن نيروگاه اتمي و تهيه بمب اتمي در سوئد و نروژ مقادير بسيار زيادي آب سنگين تهيه كرده بودند كه انگليسي ها متوجه منظور آلماني ها شده و مخازن و دستگاه هاي الكتروليز آنها را نابود كردند.

        غالب عناصر، ايزوتوپ دارند. از آن جمله عنصر اورانيوم، چهار ايزوتوپ دارد كه فقط دو ايزوتوپ آن به علت داشتن نيمه عمر نسبتاً بالا در طبيعت و در سنگ معدن يافت مي شوند. اين دو ايزوتوپ عبارتند از اورانيوم 235 و اورانيوم 238 كه در هر دو 92 پروتون وجود دارد ولي اولي 143 و دومي 146 نوترون دارد. اختلاف اين دو فقط وجود ۳ نوترون اضافي در ايزوتوپ سنگين است ولي از نظر خواص شيميايي اين دو ايزوتوپ كاملاً يكسان هستند و براي جداسازي آنها از يكديگر حتماً بايد از خواص فيزيكي آنها يعني اختلاف جرم ايزوتوپ ها استفاده كرد. ايزوتوپ اورانيوم 235 شكست پذير است و در نيروگاه هاي اتمي از اين خاصيت استفاده مي شود و حرارت ايجاد شده در اثر اين شكست را تبديل به انرژي الكتريكي مي نمايند. در واقع ورود يك نوترون به درون هسته اين اتم سبب شكست آن شده و به ازاي هر اتم شكسته شده 200 ميليون الكترون ولت انرژي و دو تكه شكست و تعدادي نوترون حاصل مي شود كه مي توانند اتم هاي ديگر را بشكنند. بنابراين در برخي از نيروگاه ها ترجيح مي دهند تا حدي اين ايزوتوپ را در مخلوط طبيعي دو ايزوتوپ غني كنند و بدين ترتيب مسأله غني سازي اورانيوم مطرح مي شود.

 

ساختار نيروگاه اتمي

 

به طور خلاصه چگونگي كاركرد نيروگاه هاي اتمي را بيان كرده و ساختمان دروني آنها را مورد بررسي قرار مي دهيم:

طي سال هاي گذشته اغلب كشورها به استفاده از اين نوع انرژي هسته اي تمايل داشتند و حتي دولت ايران 15 نيروگاه اتمي به كشورهاي آمريكا، فرانسه و آلمان سفارش داده بود. ولي خوشبختانه بعد از وقوع دو حادثه مهم، تري ميل آيلند (Three Mile Island) در 28 مارس 1979 و فاجعه چرنوبيل (Chernobyl) در روسيه در ۲۸ مارس ۱۹۷۹ و فاجعه چرنوبيل (Chernobyl) در روسيه در ۲۶ آوريل ۱۹۸۶، نظر افكار عمومي نسبت به كاربرد اتم براي توليد انرژي  تغيير كرد و ترس و وحشت از جنگ اتمي و به خصوص امكان تهيه بمب اتمي در جهان سوم، كشورهاي غربي را موقتاً مجبور به تجديدنظر در برنامه هاي اتمي خود كرد.

نيروگاه اتمي در واقع يك بمب اتمي است كه به كمك ميله هاي مهاركننده و خروج دماي دروني به وسيله مواد خنك  كننده مثل آب و گاز، تحت كنترل در آمده است. اگر روزي اين ميله ها و يا پمپ هاي انتقال دهنده مواد خنك كننده وظيفه خود را درست انجام ندهند، سوانح متعددي به وجود مي آيد و حتي ممكن است نيروگاه نيز منفجر شود، مانند فاجعه نيروگاه چرنوبيل شوروي. يك نيروگاه اتمي متشكل از مواد مختلفي است كه همه آنها نقش اساسي و مهمي در تعادل و ادامه حيات آن دارند. اين مواد عبارت اند از:

۱ _ ماده سوخت متشكل از اورانيوم طبيعي، اورانيوم غني شده، اورانيوم و پلوتونيم است. عمل سوختن اورانيوم در داخل نيروگاه اتمي متفاوت از سوختن ذغال يا هر نوع سوخت فسيلي ديگر است. در اين پديده با ورود يك نوترون كم انرژي به داخل هسته ايزوتوپ اورانيوم 235 عمل شكست انجام مي گيرد و انرژي فراواني توليد مي كند. بعد از ورود نوترون به درون هسته  اتم، ناپايداري در هسته به وجود آمده و بعد از لحظه بسيار كوتاهي هسته اتم شكسته شده و تبديل به دو تكه شكست و تعدادي نوترون مي شود. تعداد متوسط نوترون ها به ازاي هر 100اتم شكسته شده ۲۴۷ عدد است و اين نوترون ها اتم هاي ديگر را مي شكنند و اگر كنترلي در مهار كردن تعداد آنها نباشد واكنش شكست در داخل توده اورانيوم به صورت زنجيره اي انجام مي شود كه در زماني بسيار كوتاه منجر به انفجار شديدي خواهد شد.

در واقع ورود نوترون به درون هسته  اتم اورانيوم و شكسته شدن آن توأم با انتشار انرژي معادل با 200 ميليون الكترون ولت است اين مقدار انرژي در سطح اتمي بسيار ناچيز ولي در مورد يك گرم از اورانيوم در حدود صدها هزار مگاوات است. كه اگر به صورت زنجيره اي انجام شود، در كمتر از هزارم ثانيه مشابه بمب اتمي عمل خواهد كرد.

اما اگر تعداد شكست ها را در توده اورانيوم و طي زمان محدود كرده به نحوي كه به ازاي هر شكست، اتم بعدي شكست حاصل كند شرايط يك نيروگاه اتمي به وجود مي آيد. به عنوان مثال نيروگاهي كه داراي 10 تن اورانيوم طبيعي است قدرتي معادل با 100 مگاوات خواهد داشت و به طور متوسط 105 گرم اورانيوم 235در روز در اين نيروگاه شكسته مي شود و همان طور كه قبلاً گفته شد در اثر جذب نوترون به وسيله ايزوتوپ اورانيوم 238 اورانيوم 239 به وجود مي آمد كه بعد از دو بار انتشار پرتوهاي بتا (يا الكترون) به پلوتونيم 239 تبديل مي شود كه خود مانند اورانيوم 235 شكست پذير است. در اين عمل 70 گرم پلوتونيم حاصل مي شود. ولي اگر نيروگاه سورژنراتور باشد و تعداد نوترون هاي موجود در نيروگاه زياد باشند مقدار جذب به مراتب بيشتر از اين خواهد بود و مقدار پلوتونيم هاي به وجود آمده از مقدار آنهايي كه شكسته مي شوند بيشتر خواهند بود. در چنين حالتي بعد از پياده كردن ميله هاي سوخت مي توان پلوتونيم به وجود آمده را از اورانيوم و فرآورده هاي شكست را به كمك واكنش هاي شيميايي بسيار ساده جدا و به منظور تهيه بمب اتمي ذخيره كرد.

۲ _ نرم كننده ها موادي هستند كه برخورد نوترون هاي حاصل از شكست با آنها الزامي است و براي كم كردن انرژي اين نوترون ها به كار مي روند. زيرا احتمال واكنش شكست پي در پي به ازاي نوترون هاي كم انرژي بيشتر مي شود. آب سنگين (D2O) يا ذغال سنگ (گرافيت) به عنوان نرم كننده نوترون به كار برده مي شوند.

۳ _ ميله هاي مهار كننده: اين ميله ها از مواد جاذب نوترون درست شده اند و وجود آنها در داخل رآكتور اتمي الزامي است و مانع افزايش ناگهاني تعداد نوترون ها در قلب رآكتور مي شوند. اگر اين ميله ها كار اصلي خود را انجام ندهند، در زماني كمتر از چند هزارم ثانيه قدرت رآكتور چند برابر شده و حالت انفجاري يا ديورژانس رآكتور پيش مي آيد. اين ميله ها مي توانند از جنس عنصر كادميم و يا بور باشند.

۴ _ مواد خنك كننده يا انتقال دهنده انرژي حرارتي: اين مواد انرژي حاصل از شكست اورانيوم را به خارج از رآكتور انتقال داده و توربين هاي مولد برق را به حركت در مي آورند و پس از خنك شدن مجدداً به داخل رآكتور برمي گردند. البته مواد در مدار بسته و محدودي عمل مي كنند و با خارج از محيط رآكتور تماسي ندارند. اين مواد مي توانند گاز CO2، آب، آب سنگين، هليم گازي و يا سديم مذاب باشند.

تعداد كل شركت كنندگان : 53 نفر   شامل 32 دختر در روز اول و 21 پسر در روز دوم

برگزاري آزمون عملي :

روزهاي برگزاري آزمون : 1) سه شنبه 10/2/87 در قالب 4 گروه دختر  به صورت گروههايي با 9 نفر ( ساعت 8 الي 10 صبح )  – 11نفر ( ساعت 10 الي 12 ) – 5 نفر ( ساعت 14 الي 16 ) – 7 نفر

( ساعت 16 الي 18 )

2) چهارشنبه 11/2/87 در قالب  4 گروه پسر به صورت گروههايي با 5 نفر ( ساعت 8 الي 10 صبح )  

  6 نفر  ( ساعت 10 الي 12 ) – 6 نفر ( ساعت 14 الي 16 ) – 4 نفر( ساعت 16 الي 18 )

* آزمون تئوري به صورت متمركز شامل 30 پرسش چهارگزينه اي در شهرهاي شيرگاه و نور در 29/1/87 برگزار گرديد . آزمون عملي نيز مشتمل بر 4 پرسش عملي در 4 ايستگاه همراه با يك پرسش تئوري تشريحي كه توسط 4 داور در 4 ايستگاه مورد قضاوت و انتخاب قرار گرفت .

اسامي منتخبين استان به شرح ذيل مي باشد :

1- ایمان عباسپور          بابل

2- خدیجه عالیشاه        ساری ناحیه 1

3- عارف میری              بهشهر

4- مصطفی اصغرپور       بهشهر

5- محمود تقوی            ساری ناحیه 1

مجري:آموزش و پرورش ناحيه ۲ ساري

آزمون المپياد شيمي كشور در بهمن ماه 1386 اجرا و در پايان اسفند 1386 اعلام نتايج گرديد :

الف ) بررسي آماري :

تعداد سوالها : 60        ،  تعداد مسائل عددي : 24  ، زمان :  100 دقيقه

تعداد كل پذيرفته شدگان مرحله اول كشوري : 608 نفر

***‌‌‌ ترتيب رتبه استانها در كشور :

1- تهران           170 نفر

2- فارس            63 نفر

3- مازندران        44 نفر ( 4/7 % )

***  ترتيب رتبه شهرها در كشور :

1- تهران        170 نفر

2- شيراز        56  نفر

3- بابل          26  نفر ( 3/4 %  )

4- اصفهان    25 نفر

***  ترتيب رتبه شهرها در استان مازندران :

1- بابل  26 نفر (59% )   : 20 نفر(77% ) از مراكز سمپاد و بقيه از مراكز ديگر

2- ساري  9 نفر ( 20% )  : همگي از مراكز سمپاد 

3- آمل  7 نفر  ( 16 % )  : 5 نفر(5/71 % ) از مراكز سمپاد و 2 نفر از مراكز ديگر

4- بابلسر  2 نفر  ( 5 % ) 

***  به طور كلي 3/85 % پذيرفته شدگان استان از مراكز سمپاد مي باشند .

*** ضريب دشواري سوالها بر مبناي سطوح حيطه شناختي :  7/2  از 6

ب) تجزيه و تحليل و پيشنهادها :

1- با توجه به ضريب دشواري 1/3 براي سوالهاي كنكور سراسري شيمي در سال 1386 و ضريب دشواري 7/2 براي سوالهاي المپياد ، مشخص مي شود كه سوالهاي المپياد شيمي نسبت به كنكور سراسري حدود   15 %   آسانتر بوده است .

2- با توجه به بالا بودن سطوح دشواري سوالهاي المپياد رياضي ، فيزيك و زيست شناسي و افزايش سطح مفهومي سوالهاي شيمي كنكور سراسري ، پيشنهاد مي گردد سطح مفاهيم و ضريب دشواري سوالهاي المپياد شيمي افزايش يابد .

3- با توجه به تحقيقات انجام شده ( پيوست ) كه قبلا تقديم شده است ، براي بهره وري و نتيجه بهتر در مراحل دوم و سوم اين آزمون ، كلاسهاي واحد و متمركزي از طرف سازمان و همچنين شهرستانهاي مرتبط براي افراد پذيرفته شده تشكيل و با تشويقهاي لازم از طرف ادارات واز طريق دبيران و پذيرفته شدگان سنوات گذشته و …….انگيزه هاي لازم به داوطلبان داده شود .

4- با توجه به محدود شدن پذيرش قبولي تنها در 4 مركز در  استان مازندران و انجام آسيب شناسي كه چرا مراكز ديگر سهمي در پذيرش اين آزمون  نداشتند .

5- با توجه به پذيرش حداقل  77 %  از دانش آموزان استان از مراكز آموزشي شهرستان بابل :

الف) از برنامه ريزي هاي آموزشي اين شهرستان در مورد امور المپياد استفاده گردد مخصوصا براي شهرستانهايي كه سهمي در پذيرش اين آزمون نداشتند .

ب) مسئولين و مقامات دست اندركار در برنامه ريزيهاي مربوط به المپياد در اين شهرستان مورد تشويق قرار گيرند .

رتبه اول استان : شكوفه فضل علي و مباركه صيدانلو  از گلوگاه

رتبه دوم : سميراخليلي و ياسمن خانلري و فاطمه اسماعيل پور از قائمشهر

رتبه سوم : مهديه قاسمي  از رامسر

همچنين مقالات زير نيز حائز دريافت تقديرنامه مي باشند :

۱- محمدفرشادپور از آمل

۲- زينب السادات موسوي از گلوگاه

۳- سميه اصغري از محمود آباد

http://www.mazchem.iranblog.com 

                                          جرم اتمي ايزوتوپ        درصد فراواني            ميانگين                                         

پ‍ژوهشگران فن‌آوري‌ نانو تنها از طبيعت براي توسعه مواد جديد و روش‌هاي ساخت الهام نمي‌گيرند، بلکه ساير فن‌آوري‌هاي ثابت ‌شده و گاهي قديمي را به آزمايشگاه‌هاي فن‌آوري ‌نانو انتقال مي‌دهند.

فرايند ريسندگي يکي از اين تكنيك‌هاست كه طي آن، الياف از مواد فيبري مختلف ساخته مي‌شوند.

نخستين چرخ ريسندگي احتمالاً دو هزار و 500 تا سه هزار سال پيش اختراع شد. زماني ريسندگي تنها پايه فن‌آوري تمدن ما بود و هم اينك پژوهشگران شروع به كاربردي كردن روش‌هاي ريسندگي پنبه براي توليد الياف نانولوله‌هاي كربني(CNT) كرده‌اند.

نانولوله‌هاي كربني بسيار قوي‌تر از مواد موجودند و براي استفاده كامل از اين قدرت فوق‌العاده بايد به ‌صورت الياف پيوسته درآيند.

مؤثرترين روش توليد اليافCNT، استفاده از فن‌آوري قديمي ريسندگي پنبه است؛ بنابراين از لحاظ فن‌آوري توليد الياف CNT ـ که مانند پنبه خواص ريسندگي دارند ـ بسيار جالب است.

دکتر Zhu، استاديار بخش مهندسي و علوم مواد دانشگاه كاليفرنياي شمالي به همراه همكارانش، شكل جديدي از مواد CNT با عنوانCNT پنبه‌يي ساخته‌اند كه از رشته‌هايCNT منفرد و فوق‌العاده طولاني تشکيل شده‌است.

اينCNT پنبه‌يي در بسياري از جنبه‌ها، از جمله رنگ، نرمي و مناسب بودن براي ريسندگي مشابه پنبه معمولي است. علاوه بر اين،CNT پنبه‌يي، آب‌گريز است و از رشته‌هاي منفرد نانولوله‌ کربني با دانسيته کم و طول زياد تشکيل شده ‌است.

اين اختراع در همه زمينه‌هاي کاربردي،‌ نظير ساختمان، الكترونيك و زيست‌شناسي ـ که لازم است تا نانولوله‌هاي منفرد به ‌صورت طناب يا الياف محکم و متراکم درآيند ـ کاربر دارد.

نتايج اين كار در مجله Advanced Materials به چاپ رسيد.

اين كار نشان داد كه انواع زيادي از ساختارهاي نانولوله كربني مي‌توانند تحت شرايط مختلف ساخته شوند و اين امر به دانشمندان اجازه مي‌دهد كه جست‌وجوي بيشتري درباره ساختارهاي متفاوت از كربن براي كاربردهاي جديد داشته باشند.

CNTهاي قطوري که قبلاً گزارش شده‌اند به‌ صورت خود كاتاليتيکي رشد كرده‌اند؛ يعني CNTها خود قطعات كربن آزاد را در لبه‌هاي باز و ديواره‌هاي كناري جذب، به ‌صورت عمودي و شعاعي و در غياب ذرات فلزي رشد كردند؛ ولي CNT پنبه‌يي همان سازوكار رشد كاتاليزوري مرسوم را دارد. محيط پايدارCVD و وجودCNT هاي با طول بسيار زياد درCNT پنبه‌يي در زمان رشد طولاني تاييدي بر اين سازوكار است.

بعد از ساختCNT پنبه‌يي، پژوهشگران با ريسندگي آنها را به‌صورت الياف درآوردند. براي اين کار از يك مته با قابليت تنظيم سرعت و نوك فلزي 25 ميكروني استفاده شد. در ابتدا نوك فلزي با لايه‌اي از چسب براي اتصال اوليه به تکهCNT ـ‌ كه ازCNT پنبه‌يي كشيده شده ـ پوشيده شد، سپس مته را ازCNT پنبه‌يي با سرعت 10 ميلي‌متر در دقيقه و در حالي كه با سرعت هزار يا دو هزار دور در دقيقه در حال چرخش است، دور مي‌کنند.

به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فن‌آوري نانو، در طول ريسندگي، CNT‌هاي منفرد به‌آساني جمع‌آوري مي‌شوند؛ در نتيجه مي‌توان اليافي با طول 10 سانتي‌متر ازCNT پنبه‌يي ريسيد.

به‌دليل محدوديت‌هايي كه شكل‌هاي ديگر موادCNT ساخته ‌شده تاکنون براي ريسندگي دارند، CNTهاي پنبه‌يي را كه اين گروه ساخته‌اند، ساده‌ترين شكل از موادCNT براي ريسندگي به شمار مي‌روند و پتانسيل لازم براي تطبيق با فن‌آوري‌هاي رايج ريسندگي را دارند.

پ‍ژوهشگران فن‌آوري‌ نانو تنها از طبيعت براي توسعه مواد جديد و روش‌هاي ساخت الهام نمي‌گيرند، بلکه ساير فن‌آوري‌هاي ثابت ‌شده و گاهي قديمي را به آزمايشگاه‌هاي فن‌آوري ‌نانو انتقال مي‌دهند.

فرايند ريسندگي يکي از اين تكنيك‌هاست كه طي آن، الياف از مواد فيبري مختلف ساخته مي‌شوند.

نخستين چرخ ريسندگي احتمالاً دو هزار و 500 تا سه هزار سال پيش اختراع شد. زماني ريسندگي تنها پايه فن‌آوري تمدن ما بود و هم اينك پژوهشگران شروع به كاربردي كردن روش‌هاي ريسندگي پنبه براي توليد الياف نانولوله‌هاي كربني(CNT) كرده‌اند.

نانولوله‌هاي كربني بسيار قوي‌تر از مواد موجودند و براي استفاده كامل از اين قدرت فوق‌العاده بايد به ‌صورت الياف پيوسته درآيند.

مؤثرترين روش توليد اليافCNT، استفاده از فن‌آوري قديمي ريسندگي پنبه است؛ بنابراين از لحاظ فن‌آوري توليد الياف CNT ـ که مانند پنبه خواص ريسندگي دارند ـ بسيار جالب است.

دکتر Zhu، استاديار بخش مهندسي و علوم مواد دانشگاه كاليفرنياي شمالي به همراه همكارانش، شكل جديدي از مواد CNT با عنوانCNT پنبه‌يي ساخته‌اند كه از رشته‌هايCNT منفرد و فوق‌العاده طولاني تشکيل شده‌است.

اينCNT پنبه‌يي در بسياري از جنبه‌ها، از جمله رنگ، نرمي و مناسب بودن براي ريسندگي مشابه پنبه معمولي است. علاوه بر اين،CNT پنبه‌يي، آب‌گريز است و از رشته‌هاي منفرد نانولوله‌ کربني با دانسيته کم و طول زياد تشکيل شده ‌است.

اين اختراع در همه زمينه‌هاي کاربردي،‌ نظير ساختمان، الكترونيك و زيست‌شناسي ـ که لازم است تا نانولوله‌هاي منفرد به ‌صورت طناب يا الياف محکم و متراکم درآيند ـ کاربر دارد.

نتايج اين كار در مجله Advanced Materials به چاپ رسيد.

اين كار نشان داد كه انواع زيادي از ساختارهاي نانولوله كربني مي‌توانند تحت شرايط مختلف ساخته شوند و اين امر به دانشمندان اجازه مي‌دهد كه جست‌وجوي بيشتري درباره ساختارهاي متفاوت از كربن براي كاربردهاي جديد داشته باشند.

CNTهاي قطوري که قبلاً گزارش شده‌اند به‌ صورت خود كاتاليتيکي رشد كرده‌اند؛ يعني CNTها خود قطعات كربن آزاد را در لبه‌هاي باز و ديواره‌هاي كناري جذب، به ‌صورت عمودي و شعاعي و در غياب ذرات فلزي رشد كردند؛ ولي CNT پنبه‌يي همان سازوكار رشد كاتاليزوري مرسوم را دارد. محيط پايدارCVD و وجودCNT هاي با طول بسيار زياد درCNT پنبه‌يي در زمان رشد طولاني تاييدي بر اين سازوكار است.

بعد از ساختCNT پنبه‌يي، پژوهشگران با ريسندگي آنها را به‌صورت الياف درآوردند. براي اين کار از يك مته با قابليت تنظيم سرعت و نوك فلزي 25 ميكروني استفاده شد. در ابتدا نوك فلزي با لايه‌اي از چسب براي اتصال اوليه به تکهCNT ـ‌ كه ازCNT پنبه‌يي كشيده شده ـ پوشيده شد، سپس مته را ازCNT پنبه‌يي با سرعت 10 ميلي‌متر در دقيقه و در حالي كه با سرعت هزار يا دو هزار دور در دقيقه در حال چرخش است، دور مي‌کنند.

به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فن‌آوري نانو، در طول ريسندگي، CNT‌هاي منفرد به‌آساني جمع‌آوري مي‌شوند؛ در نتيجه مي‌توان اليافي با طول 10 سانتي‌متر ازCNT پنبه‌يي ريسيد.

به‌دليل محدوديت‌هايي كه شكل‌هاي ديگر موادCNT ساخته ‌شده تاکنون براي ريسندگي دارند، CNTهاي پنبه‌يي را كه اين گروه ساخته‌اند، ساده‌ترين شكل از موادCNT براي ريسندگي به شمار مي‌روند و پتانسيل لازم براي تطبيق با فن‌آوري‌هاي رايج ريسندگي را دارند.

رييس كنگره ملي مهندسي نفت ايران ، دعوت از انديشمندان ، محققان ، صاحب نظران دانشگاهها و صنايع به منظور تبادل اطلاعات ، تجارت و آخرين يافته‌ها در زمينه علمي و فناوري با هدف دستيابي به پيشنهادهاي سازنده و منطبق با شرايط اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي به عنوان يكي از راهكارهاي مهم حركت به سوي خوداتكايي ميهن اسلامي از دلايل مهم برگزاري كنگره ملي مهندسي نفت ايران عنوان كرد. دكتر " جمشيد مقدسي" افزود: از ميان ارسال ‪ ۵۰۰‬مقاله به اين كنگره، ‪۶۰‬ مقاله براي ارايه به صورت سخنراني در پنج سالن موازي و تعداد ‪ ۱۱۰‬مقاله به عنوان ارايه به شكل پوستر در زمين‌هاي اكتشاف نفت و گاز ‪ ۴۴‬مقاله، حفاري ‪ ۳۰‬مقاله ، مخازن هيدروكربوري ‪ ۶۱‬مقاله ، بهره برداري از چاه‌هاي نفت و گاز ‪ ۲۶‬مقاله ، مديريت مخزن و اقتصاد نفت ‪ ۱۷‬مقاله برگزيده شد.

رييس دانشكده‌نفت اهواز در ادامه گفت: در اين كنگره چهار ميزگرد تخصصي با حضور مديران و صاحب نظران و كارشناسان مسايل نفتي و تعداد ‪ ۳۰‬كارگاه تخصصي، آموزشي با استفاده از كارشناسان و مهندسان برجسته صنعت نفت كشور و استادن مجرب فراهم آمد و نمايشگاهي نيز به منظور ارايه جديدترين ابتكارات و دستاوردهاي علم مهندسي نفت تدارك ديده شد.

به گفته دكتر جمشيدي مقالات اين كنگره در مجموعه‌اي سه جلدي منتشر و در اختيار علاقه مندان قرار مي‌گيرد.

اين كنگره با پيام وزير نفت و با همت دانشگاه صنعت نفت ، شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب و انجمن مهندسي نفت ايران به مدت دو روز برگزار شد.

دكتر مقدسي مشاركت در رشد صنعت نفت از طريق توسعه دانش در اين عرصه ، ايجاد و توسعه شبكه‌هاي متخصصان و كارشناسان صنعت نفت كشور، معرفي آخرين دستاوردها و فنون تخصصي نفت در سطح كشورهاي برتر جهان و تلاش در جهت بومي كردن فناوري از طريق ترويج فرهنگ تحقيقات و استفاده از تجربيات فني و مديريتي اساتيد، متخصصان و مديران صنعت نفت كشور و امكان تعامل متخصصان و محققان با صاحبان صنايع را از اهداف برپايي اين كنگره خواند.

اين وزارتخانه قصد دارد با تركيب كردن الياف كربني با رزين‌هاي كنوني ، مواد اوليه ارزان ، سبك و مقاومي را توليد كند كه از آن بتوان به عنوان مواد اوليه نسل آينده براي ساخت بدنه خودرو استفاده كرد.

به‌گزارش ايرنا به نقل از نيهون كيزاي، برآوردها نشان مي‌دهد اگر اين طرح عملي شود، ‪ ۴۰‬درصد از وزن خودرو كاسته شده و به‌همين دليل مصرف سوخت خودرو نيز حدود ‪ ۳۰‬درصد كاهش مي‌يابد.

براي اجراي اين طرح دولتي، پنج سال زمان درنظر گرفته شده و در آن چندين دانشگاه و شركتهاي سازنده الياف كربني مشاركت خواهند داشت.

شركت‌هاي ژاپني هم‌اكنون حدود ‪ ۷۰‬درصد از بازار الياف كربني جهان را در اختيار دارند و پيش بيني مي‌شود با اجراي اين طرح، قدرت رقابتي شركت‌هاي ژاپني در جهان افزايش يابد.